1- از مراحل نهايى نهى از منکر، قطع رابطه است. «وَ أَعْتَزِلُکُمْ» (اگر نمى‌توانيم محيط فاسد را عوض کنيم، لااقل آن را ترک کنيم.)
2- يکى از اصول اساسى مکتب‌هاى الهى، برائت از کفّار است. «وَ أَعْتَزِلُکُمْ»
3- برائت، قبل از ولايت است. ابتدا بايد از شرک و طاغوت و فساد جدا شويم، بعد به حقّ وصل شويم. أَعْتَزِلُکُمْ ... أَدْعُوا رَبِّي
آرى، ديو چو بيرون رود، فرشته در آيد. ابتدا «لا إِلهَ»* سپس «إِلَّا اللَّهُ»*، در قرآن ابتدا جمله‌ى «يَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ» را مى‌خوانيم بعد جمله‌ى «يُؤْمِنْ بِاللَّهِ» «1» را.
4- اگر بخواهيم دعاى ما دعاى ابراهيمى شود، بايد از افراد و مراکز آلوده دورى کنيم. أَعْتَزِلُکُمْ ... أَدْعُوا
5- کلمه‌ى «رب» در دعا نقش مهمى دارد. «أَدْعُوا رَبِّي- بِدُعاءِ رَبِّي»
6- مؤمن ميان خوف و رجا است. عَسى ... اگر خوف در انسان غالب شود، او را به يأس مى‌کشاند و اگر اميد بر او غالب شود، او را تن‌پرور مى‌کند، بنابراين بايد انسان بين خوف و رجا و بيم و اميد باشد.
7- استجابت دعا تفضّل الهى است. «عَسى»
8- حتّى انبيا براى آينده‌ى خود به خداوند اميدوارند. «2» عَسى أَلَّا أَکُونَ ... شَقِيًّا