مراد از «مَکاناً عَلِيًّا»، يا مقام بلند معنوى است يا عروج به آسمانها، زيرا خداوند علاوه بر پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله، چهار پيامبر ديگر را نيز به آسمانها برد: ادريس، عيسى، خضر و الياس. «1»
«صديق» به کسى گفته مىشود که گفتار و رفتارش با هم هماهنگ باشد.
سيماى ادريس عليه السلام
* حضرت ادريس، از اجداد حضرت نوح است وبه دليل اشتغال زياد او به درس «2» يا به خاطر آن که اوّلين کسى بود که با قلم نوشت، به ادريس مشهور شد. «3»
* نام شريف ادريس، دو بار در قرآن آمده و با اوصاف «صديق»، «صابر» و «نبى» از او تجليل شده است.
* در حديثى مىخوانيم: خانهى ادريس، در مسجد سهله در اطراف نجف اشرف بوده است. «4»
* ادريس، اوّلين کسى بود که علم نجوم و حساب را مىدانست. «5»
* اوّلين کسى بود که به انسان، خياطى آموخت. «6»
* ادريس عليه السلام 365 سال عمر کرد و بعد به آسمان رفت و اکنون زنده است و در زمان ظهور حضرت مهدى عليه السلام حاضر خواهد شد. «7»