نکته‌های تفسیر نور

نام ده نفر از انبيا در آيات قبل ذکر شد: زکريّا، يحيى، عيسى، ابراهيم، اسحاق، يعقوب، موسى، هارون، اسماعيل وادريس. اکنون اين آيه با اشاره به آنان مى‌فرمايد: آنها کسانى هستند که خدا به ايشان نعمت داد. اين گروه، همان‌هايى هستند که هر روز ده بار در نماز از خدا مى‌خواهيم که راه آنان را برويم، نه راه گمراهان و منحرفان را. «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ. صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» مراد از ذريّه آدم، ادريس است و مراد از «ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ» حضرت ابراهيم است که نوه‌ى نوح است، و منظور از «ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ»، اسحاق و اسماعيل و يعقوب است ومنظور از «ذرية اسرائيل»، موسى وهارون و زکريّا ويحيى وعيسى است. «1» در حديث مى‌خوانيم: هنگام تلاوت قرآن، محزون شده و گريه کنيد يا خود را به حالت گريان در آوريد. «2» بهترين مصداق برگزيدگان الهى که سجده‌هاى طولانى همراه با اشک داشته‌اند، پيامبر «1». تفسير نمونه. «2». تفسير صافى. جلد 5 - صفحه 287 اسلام و اهل‌بيت معصومش عليهم السلام بوده‌اند. درباره همه‌ى آنان خاطراتى از سجده‌ها وگريه‌هاى فراوانشان در مناجات‌هاى ماه رمضان وعرفه و ... وجود دارد.