تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِکَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً (60) إِلَّا مَنْ تابَ‌: مگر کسى که بازگشته از گناهان. وَ آمَنَ‌: و ايمان آورد به خدا و رسول به خلوص و ثبات. وَ عَمِلَ صالِحاً: و بجا آورد کارهاى شايسته. فَأُولئِکَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ: پس آن گروه تائب مؤمن صالح درآورده شوند، يعنى خدا امر فرمايد تا ايشان را به بهشت درآرند، يا درآيند به بهشت به فرمان خدا. وَ لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً: و ستم ديده نشوند چيزى را از پاداش خود، يعنى از اجر ايشان هيچ کم نشود بلکه به اضعاف مضاعف به آنها مرحمت شود. تنبيه: آيه شريفه دليل است بر آنکه کفر سابق آنها، ناقص اجور ايشان و سبب ضرر نمى‌گردد، و حق تعالى هيچکس را از ثواب عمل منع نفرمايد و ابطال ننمايد، چه آن را ظلم ناميده، و ساحت کبريائى از ظلم مبرى باشد. «1» وافى، مجلد 3، جزء 14، باب 14، ص 58 به نقل از مکارم الاخلاق. جلد 8 - صفحه 204