اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِلاّ مَن تاب‌َ وَ آمَن‌َ وَ عَمِل‌َ صالِحاً فَأُولئِک‌َ يَدخُلُون‌َ الجَنَّةَ وَ لا يُظلَمُون‌َ شَيئاً (60)
مگر کساني که توبه کنند از معاصي و ايمان آورند بجميع عقائد حقّه و اعمال صالحه از واجبات و مستحبات بجا آورند، پس آنها داخل ميشوند بهشت را و خردلي بآنها ظلم نميشود هم بفيوضات عبادات نائل ميشوند و هم از عقوبات معاصي نجات پيدا ميکنند.
إِلّا مَن تاب‌َ از اعمال و افعال سابقه که مشتمل بر معاصي و کردار زشت، و در توبه چند امر شرط است.
اوّل: پشيماني از افعال سابقه.
دويّم. اينکه پشيماني از حيث معصيت باشد نه از حيث مضارّ دنيوي.
سوّم: عزم بر ترک در آينده.
چهارم: اگر قابل تدارک است تدارک کند مثل قضاء صلاة و صوم و اداء زکاة و خمس و حج و ردّ حقوق النّاس و ترضيه کساني که بآنها ظلم کرده از غيبت و تهمت و افتراء و ضرب و شتم و امثال اينها، و اگر متمکن نيست در حق آنها طلب مغفرت کند و محبت بآنها و اعمال خيريّه در حق آنها.
و آمن دست از شرک و کفر و ضلالت و عناد بر دارد و معتقد بجميع عقائد حقّه شود.
وَ عَمِل‌َ صالِحاً از عبادات صحيحه واجبه و مندوبه. فَأُولئِک‌َ يَدخُلُون‌َ- الجَنَّةَ بفضل الهي نه بنحو استحقاق. وَ لا يُظلَمُون‌َ شَيئاً ذرّه‌اي از اعمال او کسر گذارده نميشود و بمثوبات آنها نائل ميشود.