«ندىّ»، به هر مجلس يا به مجلس مشاوره گويند. «دار الندوة» يعنى مجلس شورا. «وَ تَأْتُونَ فِي نادِيکُمُ الْمُنْکَرَ» «1» يعنى شما در مجالس خود گناه مىکنيد. «فَلْيَدْعُ نادِيَهُ» «2» يعنى مشاورين خود را فراخواند.
کفّار، در قالب تمسخر مؤمنان، يا به صورت سؤال مىگفتند: آيا ثروتمندانى مثل نضربن حارث و وليدبن مغيره ارزش وجايگاه دارند، يافقيرانى مانند بلال وعمّار؟ و با اين ديد متکبّرانه خود را از مسلمانان جدا کرده و ايمان نمىآوردند.
آرى، بعضى افراد مىکوشند تا کمبودهاى معنوى خود را با جلوههاى مادّى جبران کنند.
چنانکه در بعضى روايات آمده است: اشراف کافر، لباسهاى زيبا و فاخر مىپوشيدند و در مقابل پيامبر ويارانش راه مىرفتند وبه آنان با ديدهى تحقير مىنگريستند. «3»
خاکساران جهان را به حقارت منگر
کوزه بىدسته چو بينى، به دو دستش بردار