1- بايد مؤمنان را در برابر فشار تبليغاتى و شبهات دشمنان آمادهى پاسخ کرد.
«قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا»
2- حساب عقيده و منطق صحيح، از رفاه دنيوى جداست. «أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ» کفّار مىگفتند: اگر راه ما باطل است، چرا وضع دنيايى ما از شما بهتر است؟
«1». عنکبوت، 29.
«2». علق، 17.
«3». تفسير کبير فخررازى.
جلد 5 - صفحه 301
3- پول و ثروت، نشانهى حقانيّت و شخصيّت نيست. «أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً»
4- فخر و مباهات، زمينهساز کفر است. قالَ الَّذِينَ کَفَرُوا ... أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ