تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً (85) بعد از آن در وعده پرهيزکاران مى‌فرمايد: يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ‌: روزى که حشر کنيم و جمع نمائيم پرهيزکاران از شرک و گناهان را. إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً: به سوى رحمت خداوند بسيار بخشنده در حالتى که وارد شوندگانند بر دستگاه سبحانى، يعنى بر منازل قرب که در بهشت دارند وارد شوند همچنانکه وافدان را به درگاه ملوک مى‌برند و آنها منتظر کرامت و انعامند از ملوک. در کافى- به سند معتبر از حضرت باقر عليه السلام که از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله سؤال نمودند از تفسير «يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً» حضرت فرمود: يا على، اين گروه نيستند مگر سواران و ايشان کسانيند که از معاصى خدا پرهيز کردند، پس خدا دوست داشت ايشان را و اعمالشان را پسنديد و ايشان را متقيان نام فرمود. يا على، به حق خداوندى که حبه را شکافت و گياه را بيرون آورد و خلايق را آفريد، ايشان از قبرها بيرون آيند و ملائکه استقبال ايشان کنند به ناقه‌اى چند از ناقه‌هاى عزت که بر آن جمازهاى طلا بسته مکلل به مرواريد و ياقوت و حلّه‌هاى آنها از استبرق و سندس بهشت از بافته ارغوانى و پرواز کنند ناقه‌ها با ايشان به محشر، با هر مردى هزار ملک از پيش رو و از طرف راست و از طرف چپ حرکت کنند و ايشان را به سرعت برند تا درب بهشت، و در بهشت درختى هست که هر برگ آن هزار نفر را سايه کند و در طرف راست درخت چشمه پاکيزه هر يک شربتى بياشامند، و حق تعالى دلهاى آنها را از حسد پاک، و بريزد به آن موهاى زياد را از بدنهاى ايشان؛ و اينست معنى‌ «وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً» «1» تا آخر حديث‌ «2». «1» سوره انسان آيه 21. «2» تفسير برهان ج 3 ص 22. جلد 8 - صفحه 226