رها ديده‌ايم که هرگاه انسان‌هاى با ايمان و صالح از دنيا مى‌روند، حتّى افراد لاابالى و فاسق هم در غم فرو مى‌روند و ناخودآگاه به عزا مى‌نشينند و اشک مى‌ريزند و يادش را گرامى داشته، قبرش را زيارت مى‌کنند و يا خاطراتش براى ديگران بازگو مى‌کنند. همه اينها به خاطر فطرت پاک وکمال‌دوستى انسان است.
آرى، کسى که تنها به خدا دل ببندد، خداوند هم دل‌هاى مردم را به او متوجّه مى‌کند. کسى که به ياد خدا باشد، خداوند او را ياد مى‌کند. «فَاذْکُرُونِي أَذْکُرْکُمْ» «1»
از امام صادق عليه السلام روايت شده است: ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام پاداشى است که خدا به مؤمنان داراى عمل صالح مى‌دهد. «2» و نظير اين روايت از پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله در مورد مهر و محبّت اهل ايمان به علىّ عليه السلام آمده است. «3»