پیام‌های تفسیر نور

1- آسان‌گويى، شيوه‌اى قرآنى براى ارشاد است. «يَسَّرْناهُ» البتّه آسان‌گويى غير از سست‌گويى است، سخن بايد محکم ولى روان باشد. «أُحْکِمَتْ آياتُهُ» «1» 2- بيان روان، از الطاف الهى است. «يَسَّرْناهُ بِلِسانِکَ» 3- با هر گروهى به نحوى خاص بايد سخن گفت. لِتُبَشِّرَ ... وَ تُنْذِرَ (با متّقين به زبان بشارت و با دشمنان به صورت انذار.) «1». هود، 1. تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 316