اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
طه «1»
اما کلام در فضيلت آن اخبار بسياري از طرق عامّه و خاصّه داريم از جمله آنها خبريست که صدوق مسندا از حضرت صادق عليه السلام روايت کرده فرموده:
(لا تدعوا قراءة سورة طه فان اللّه يحبّها و يحب‌ّ من يقرئها و من ادمن قراءتها أعطاه اللّه يوم القيمة کتابه بيمينه و لم يحاسبه بما عمل في الاسلام و اعطي في الآخرة من الاجر حتّي يرضي).
و در برهام از آن حضرت روايت کرده فرموده:
(من کتبها و جعلها في خرقة حرير خضراء و راح إلي قوم يريد التزويج منهم تم‌ّ له ذلک و وقع و ان قصد في صلاح قوم تم‌ّ له ذلک و لم يخالفه أحد منهم و إن مشي بين عسکرين افترقا و لم يقاتلوا بعضهم بعضا و إذا شرب مائها المظلوم من السلطان و دخل علي من ظلمه من أي‌ّ السلاطين زال عنه ظلمه بقدرة اللّه تعالي و خرج من عنده مسرورا و إذا اغتسلت بمائها من لا طولب لعرسها خطبت و سهل عرسها باذن اللّه).
(طه) در اوّل سوره بقره گفتيم که اينکه حروف مقطّعه قرآن از متشابهات است.
(وَ ما يَعلَم‌ُ تَأوِيلَه‌ُ إِلَّا اللّه‌ُ وَ الرّاسِخُون‌َ فِي العِلم‌ِ) آل عمران و لکن در برهان از حضرت صادق عليه السلام نقل کرده مفصّلا که مفادش اينست که خداوند در قرآن اسامي پيامبر اکرم ذکر فرموده (محمّد احمد عبد اللّه طه يس ن و القلم مدّثر
جلد 13 - صفحه 3
مزمّل ذکر) اقول در قرآن و در اخبار اسامي ديگري هم براي آن حضرت هست رسول نبي‌ّ خاتم النّبيّين حبيب اللّه امين اللّه صفوة اللّه صفي‌ّ اللّه و غير اينها ولي در زيارت أمير المؤمنين دارد
(السلام عليک يا طه و يس)
و اولي اينست که ما واگذار کنيم علم آنها را بخاندان نبوّت و رسالت و از پيش خود تفسير برأي نکنيم.