براى حروف مقطّعهى «طه» معانى و تعبيرهاى مختلفى بيان شده است؛ از جمله آن که نام خدا يا کلمه سوگند و يا نام پيامبر است. «1» چنانکه اهلبيت پيامبر را «آل طاها» يا حضرت على عليه السلام را «طه» «2» و در دعاى ندبه امام زمان عليه السلام را «يابن طه» مىخوانيم. به هر حال اين حروف زايد وبدون معنا نيست، و در طول زمان زيادى که از نزول قرآن مىگذرد وبا وجود دشمنان زبانشناس بسيار، تاکنون هيچگونه ايراد وخدشه قابل تأمّلى دراين مورد وارد نشده است. «3»
پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله به خاطر عشق و سوز و تعهّد در انجام وظيفه، بىتاب مىشد، «لِتَشْقى» تا
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». بحار، ج 97، ص 375.
«3». تفسير نمونه.
جلد 5 - صفحه 321
جايى که در انجام تکليف، پاهاى حضرت متورم و رنگ مبارکش زرد شده بود. «1»
«تنزيل» به معناى نزول تدريجى است، يعنى قرآن در مدّت 23 سال ودر حوادث و مناسبتهاى گوناگون، نازل گرديده است و اين با نزول دفعى قرآن در شب قدر بر قلب مبارک پيامبر صلى الله عليه و آله منافاتى ندارد.