تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَ لَنْ يَکْفِيَکُمْ أَنْ يُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُنْزَلِينَ (124)
ترجمه
هنگاميکه ميگفتى بمؤمنين آيا کفايت نمىکند شما را که مدد کند شما را پروردگارتان بسه هزار نفر از ملائکه فرستاده شدگان..
تفسير
بعضى گفتهاند ظرف بدل ثانى است از آيه و اذ غدوت من اهلک و وعده نزول ملائکه در جنک احد بوده نهايت آنکه چون صبر و تقوى را مسلمين شعار ننمودند ملائکه کمک نکردند ولى در معرکه حاضر بودند لذا وقتى پيغمبر علم اسلام را در دست کسى ديد که او را نشناخت و تصور فرمود مصعب ابن عمير است سؤال فرمود جواب گفت من مصعب نيستم ولى اصح و اشهر و مطابق روايات ائمه هدى نزول ملائکه در بدر بوده و اول هزار ملک بکمک آمدند بعد دو هزار و پيغمبر سؤال فرمود کافى است مسلمانان تقاضاى زياده نمودند و پيغمبر بشرط صبر و تقوى وعده دو هزار ديگر فرمود که جمعا پنج هزار شد و اللّه اعلم.