پیام‌های تفسیر نور

1- چه بسا انسان به قصد کارى گام برمى‌دارد، امّا به نتيجه ديگرى مى‌رسد. آتِيکُمْ مِنْها بِقَبَسٍ‌ ... نُودِيَ‌ رفت موسى کآتشى آرد بدست‌ آتشى ديد او که از آتش بِرَست‌ 2- همين که اراده‌ى خداوند بر تحقّق چيزى تعلّق گرفت، تمام وسايل به خدمت آن هدف درمى‌آيند. (تاريکى شب، باردارى همسر، گم‌کردن راه، ديدن آتش، همه مقدّمه جذب موسى عليه السلام و ارائه وحى و نبوّت به او در ميعادگاه الهى شد.) 3- هر کجا که ناباورى احساس مى‌شود، بايد تأکيد بيشترى کرد. «إِنِّي أَنَا رَبُّکَ» 4- آثار قداست و معنويت کار بايد در ظاهر افراد نيز پيدا باشد. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ» 5- رابطه‌ى عميق با خداوند، در گرو دل کندن از وابستگى‌هاست. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ» «1». نساء، 164. «2». تفسير نورالثقلين. «3». تورات، سِفر خروج، فصل سوّم. جلد 5 - صفحه 328 6- براى دريافت مسئوليت، فروتنى از ابتدائى‌ترين لوازم است. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ» 7- بعضى از مکان‌ها داراى قداست خاصى هستند. «فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ» (پابرهنه‌شدن وبيرون‌آوردن کفش، از آداب ورود به مکان‌هاى مقدّس است) 8- پيام‌هاى مقدّس، در مکان‌هاى مقدّس نازل مى‌شوند. نُودِيَ‌ ... بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ‌ 9- پذيرش مسئوليت‌هاى آسمانى در دل پاک طبيعت، همچون؛ کوه طور، وادى مقدّس طُوى‌ و غار حرا بوده است. نُودِيَ‌ ... بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً‌