اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اضمُم يَدَک‌َ إِلي جَناحِک‌َ تَخرُج بَيضاءَ مِن غَيرِ سُوءٍ آيَةً أُخري «22»
و بچسبان و وصل کن دست خود را بپهلوي خود بيرون ميايد دست تو روشن و نور دهنده از غير بدي اينکه آية ديگري و معجزه ديگري است.
(وَ اضمُم يَدَک‌َ) ضم شي‌ء بشيئي الصاق بديگري است.
(إِلي جَناحِک‌َ) جناح پهلو است و البته مراد دست راست است و حضرت
جلد 13 - صفحه 21
موسي هم برهنه نبوده و اراده کند که دست راست خود را بپهلوي خود گذارد بايد دست زير لباس کند و بپهلوي چپ گذارد که محل قلب است و لا بد بايد از راه يخه پيراهن که جيبش گويند داخل کند پس اينکه عبارت منطبق ميشود با (قال‌‌به‌وَ أَدخِل يَدَک‌َ فِي جَيبِک‌َ) نمل آيه 12 غاية الامر مجرد دخول کافي نيست بايد بپهلو هم الصاق کند و وضع نمايد و هم چنين منطبق ميشود (اسلُک يَدَک‌َ فِي جَيبِک‌َ تَخرُج بَيضاءَ مِن غَيرِ سُوءٍ وَ اضمُم إِلَيک‌َ جَناحَک‌َ) قصص آيه 32 (اشکال) در اينکه جمله اينکه آيه صدق ميکند اگر از روي لباس هم دست گذارد (وَ اضمُم يَدَک‌َ إِلي جَناحِک‌َ) و با کلمه (و ادخل و اسلک) تنافي دارد بتنافي عام و خاص و مطلق و مقيد (جواب).
اولا ظاهر جناح پهلو است که بايد دست روي پوست بدن بگذارد چنانچه گفتيم:
و ثانيا بر فرض تفاوت بين آنها بايد حمل عام بر خاص و حمل مطلق بر مقيد نمود.
و ثالثا جمله:
(تَخرُج بَيضاءَ) دليل قطعي و قرينه متصله است زيرا خروج فرع دخول است تا داخل نشود خارج نميشود و بيضاء مقابل سوداء است و بمعني سفيد است و البته سفيد نوراني است که درخشنده باشد که گفتند مثل خورشيد درخشنده‌گي داشت.
(مِن غَيرِ سُوءٍ) سوء بدي و پليدي و زشتي است.
(آيَةً أُخري) معجزه اول عصا و دوم يد بيضاء.