تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لِنُرِيَکَ مِنْ آياتِنَا الْکُبْرى‌ «23» لِنُرِيَکَ مِنْ آياتِنَا الْکُبْرى‌: اين کار را بجا آورديم، يا دلالت فرموديم تو را براى اينکه نشان بدهيم تو را از معجزات بزرگ ما. حاصل آنکه بگير اين دو آيت را تا آنکه بنمائيم تو را غير آن از علامات و معجزات بزرگ خود، يا بنمائيم به اين دو آيت بعض معجزات بزرگ مانند شکافتن دريا و غرق فرعون و فرعونيان. تنبيه: ظهور «يد بيضاء» نيز مانند عصا يکى از معجزات باهره و خارق عادت و به قدرت کامله الهيه واقع گرديده، و محال عقلى نبوده تا وقوعش در خارج غير ممکن باشد، بلکه محال عادى و آن در تحت اراده سبحانى است و حقيقت معجزه همين است. نکته: قول «مآرب» جمع مأربه به سه لغات و «اخرى» در فرمايش «مأرب‌ «1» تفسير برهان، ج 3، ص 35. «2» مدرک سابق. جلد 8 - صفحه 260 اخرى» بنابر قاعده «اخر» بايد باشد و عدول به «اخرى» يا به جهت رءوس الايات است يا به اعتبار تأنيث جمع، يا به سبب آنکه «مأرب» در معنى جماعت است کأنه قال جماعة من الحاجات اخرى و نصب «اية» بنابر حال يا فعلى مضمر اى جعلها اية اخرى و حذف نمودند به جهت دلالت کلام و عدول از کبير به «کبرى» همان وجه در مأرب اخرى يا صفت موصوف محذوف کأنه قال (لنريک من آياتنا الآية الکبرى).