تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَشْرِکْهُ فِي أَمْرِي (32)
وَ أَشْرِکْهُ فِي أَمْرِي: و شريک فرما او را در امر نبوت من اگر مصلحت دانى تا آنکه حريص باشد در معاونت، يا آنکه شريک فرما او را در دعوت من.
فخر رازى گويد: مطلوب موسى آن بود که وزير او از اهل او يعنى خويشان
جلد 8 - صفحه 264
او باشد که هارون است و به همين جهت اسم او را ظاهر گردانيد. طبرسى فرمايد:
اقتصار بر سؤال وزارت ننموده تا آنکه درخواست کرد او را شريک نبوت خود فرمايد، و هارون سه سال از موسى بزرگتر و جسيمتر و فصيحتر بود و سه سال پيش از موسى فوت نمود «1».
نکته: وزير يا از «وزر» مشتق است، زيرا او حامل ثقل است از امير خود؛ يا از «وزر» به معنى ملجأ، زيرا امير الجاء مى‌کند به او امور خود را و معتصم مى‌شود به رأى و تدبير او. نزد جمعى اصل وزير «ازير» مشتق از «ازر» به معنى قوت، همزه آن را قلب به واو نمودند به جهت قلب او در موازره.