تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَکَ يا مُوسى (36)
قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَکَ يا مُوسى: فرمود خداى تعالى در جواب، بتحقيق داده شد تو را درخواست تو اى موسى.
در- مجمع حضرت صادق عليه السلام فرمايد: حديث فرمود مرا پدرم از جدم از حضرت امير المؤمنين عليه السلام: قال کن لما لا ترجو ارجى منک لما ترجو فان موسى بن عمران خرج يقتبس لاهله نارا فکلّمه اللّه عزّ و جلّ فرجع نبّيا و خرجت ملکة سبا کافرة فاسلمت مع سليمان و خرج سحرة فرعون يطلبون العزّة لفرعون فرجعوا مؤمنين «2».
فرمود: بوده باش مر آن چيزى را که اميد ندارى، اميدوارتر از آنچه اميد دارى. پس بدرستى که موسى عليه السلام خارج شد که اقتباس کند براى اهل خود آتش را، پس خداى عز و جل تکلم فرمود با او و برگشت در حالى که پيغمبر بود. و بيرون آمد ملکه سبا کافر بود، پس مسلمان شد با سليمان. و بيرون آمدند سحره فرعون به جهت طلب عزت نزد فرعون، پس برگشتند در حالى که مؤمن شدند.
«1» رجوع شود به: تفسير برهان، ج 3، ص 36، فضائل الخمسة من الصحاح السته، ج 1، ص 337 399، و کتب مربوط به حديث منزلت.
«2» مجمع البيان، ج 4، ص 9.
جلد 8 - صفحه 267