تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغى (45)
چون حق سبحانه امر فرمود موسى و هارون عليهما السلام را به رفتن نزد
«1» تفسير برهان، ج 3، ص 36 و 37.
جلد 8 - صفحه 276
فرعون و دعوت او به حق:
قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ: گفتند: پروردگارا بدرستى که ما مىترسيم. أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا: اينکه پيشى گيرد بر ما به عذاب و تعجيل کند به عقوبت ما و نگذارد که معجزه بدو نشان دهيم. أَوْ أَنْ يَطْغى: يا اينکه زياد کند کفر و سرکشى خود را به رد کردن ما که پيغمبر توئيم و به امر تو دعوت کنيم. اگرچه موسى و هارون به يقين مىدانستند که به نبوت و رسالت مبعوث گشته و مأمون بودند از آزار فرعون، لکن براى زيادتى اطمينان قلب خود، به کلام سبحانى عرضه داشتند تا حفظ خود را صريحا به توسط وحى بشنوند.