1- سران کفر، يا بايد به کلّى ريشهکن شوند و يا خوار و ذليل و مأيوس گردند. با برخوردهاى ضعيف و موسمى و موضعى که به ريشهى کفر لطمه نمىزند،
«1». توبه، 12.
«2». تفسير اطيب البيان و التحقيق فى کلمات القرآن.
جلد 1 - صفحه 603
دل خوش نباشيد. «لِيَقْطَعَ طَرَفاً مِنَ الَّذِينَ کَفَرُوا»
2- وحدت، قدرت، سياست و مديريّت مسلمانان، بايد به گونهاى باشد که دشمن از آنان قطع اميد کند. «فَيَنْقَلِبُوا خائِبِينَ»