اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأَوجَس‌َ فِي نَفسِه‌ِ خِيفَةً مُوسي (67)
پس احساس کرد موسي در نفس خود حالت خوفي.
(فَأَوجَس‌َ) وجس بمعني تکان است که انسان بغتة صداي مهيبي ميشنود مثل صيحه آسماني يا رعد و برقي يا صداي توپ يا امر غريبي مشاهده ميکند يک حالت غريبي در خود مشاهده ميکند ميگويد از جا جستم ترسيدم چنانچه در قوم ثمود ميفرمايد (فَأَخَذَتهُم‌ُ الرَّجفَةُ فَأَصبَحُوا فِي دارِهِم جاثِمِين‌َ) اعراف آيه 76 و رجفة صداي مهيب است و همچنين در اصحاب مدين آيه 89 و نيز ميفرمايد (وَ أَخَذَ الَّذِين‌َ ظَلَمُوا الصَّيحَةُ فَأَصبَحُوا فِي دِيارِهِم جاثِمِين‌َ) هود آيه 70 (وَ أَخَذَت‌ِ الَّذِين‌َ
جلد 13 - صفحه 58
ظَلَمُوا الصَّيحَةُ فَأَصبَحُوا فِي دِيارِهِم جاثِمِين‌َ) آيه 96 و در مورد زلزله قيامت ميفرمايد (يَوم‌َ تَرَونَها تَذهَل‌ُ کُل‌ُّ مُرضِعَةٍ عَمّا أَرضَعَت وَ تَضَع‌ُ کُل‌ُّ ذات‌ِ حَمل‌ٍ حَملَها وَ تَرَي النّاس‌َ سُکاري وَ ما هُم بِسُکاري وَ لکِن‌َّ عَذاب‌َ اللّه‌ِ شَدِيدٌ) حج‌ّ آيه 2 و غير اينها و بالجمله حضرت موسي از مشاهده سحر سحره يک حالت وحشتي.
(فِي نَفسِه‌ِ) در نفس خود مشاهده نمود.
(خِيفَةً مُوسي) خوف موسي نه از جهت سحر سحره يا از جهت غلبه آنها باشد چون ميدانست که (سحر با معجزه پهلو نزند دل خوش دار) بلکه از جهات ديگري بود مثل اينکه مردم متفرّق شوند و درک نکنند معجزه او را يا توهم کنند که معجزه او هم شبيه سحر سحره است يا آنکه نميدانست که عصا سحر سحره را ميبلعد بلکه آن قدر مشاهده کرده بود که بصورت مارافعي و اژدها ميشود و مردم توهم مساوات ميکنند بالاخص‌ّ دولت با آنها موافق است لذا خداوند خطاب فرمود: