اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَلق‌ِ ما فِي يَمِينِک‌َ تَلقَف ما صَنَعُوا إِنَّما صَنَعُوا کَيدُ ساحِرٍ وَ لا يُفلِح‌ُ السّاحِرُ حَيث‌ُ أَتي (69)
و بينداز آنچه که در دست تو است ميخورد بلع ميکند آنچه را که سحره بجا آورده بودند زيرا جز اينکه نيست که کار سحره کيد ساحر است و رستگار نميشود و توفيق و استعلا پيدا نميکند ساحر هر چه که کيد کند و بيايد.
(وَ أَلق‌ِ ما فِي يَمِينِک‌َ) جمله در تقدير است که (فلمّا القي موسي).
(تَلقَف ما صَنَعُوا) لقف اکل بسرعت است يعني بلعيد عصي آنچه را که سحره صنعت کرده بودند.
(إِنَّما صَنَعُوا) زيرا صنعت آنها از روي مکيده بود کيد مکر و حيله و تزوير و تقلّب است.
(کَيدُ ساحِرٍ) چون سحر همان خدعه است و خدعه يک صورت ظاهري در وقت قليلي بيش نيست فوري منقلب ميشود و طرفدار رسوا ميکند.
(وَ لا يُفلِح‌ُ السّاحِرُ حَيث‌ُ أَتي) رسوايي و خفّت و بدبختي ميآورد از اينکه جهت پس از اينکه مشاهده اينکه آيه کبري و اينکه معجزه عظمي را مشاهده کردند تمام سربزير و رسوا و پشيمان شدند.
60