اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَأُلقِي‌َ السَّحَرَةُ سُجَّداً قالُوا آمَنّا بِرَب‌ِّ هارُون‌َ وَ مُوسي (70)
پس برو افتادند سحره بحال سجده که سجده تعظيم بود و گفتند ما ايمان آورديم بپروردگار هارون و موسي.
(فَأُلقِي‌َ السَّحَرَةُ) القاء انداختن چيزيست بر روي زمين و القاء سحره افتادن سحره است و مفعول آن محذوف است بدلالت لفظيه و او نفسهم است يعني القي السحرة نفسهم.
(سُجَّداً) بحال سجده سجده اقسامي دارد سجده نماز که در هر رکعت دو سجده واجب است و مجموعا رکن است که بزيادتي که در هر رکعت چهار سجده کند يا نقصان که هر دو را ترک کند که پس از رکوع مشغول رکعت بعد شود مبطل نماز است مگر اينکه محل تدارکش نگذشته باشد و برکن بعد نرسيده باشد بايد تدارک کند و قضاي سجده که اگر يک سجده فراموش شده و محل‌ّ تدارکش گذشته باشد بعد از نماز قضا کند و سجده سهو که در پنج مورد يا شش مورد يا هفت مورد علي الاختلاف واجب ميشود کلام بيجا قيام بيجا سجده فراموش شده تشهّد فراموش شده شک چهار و پنج پس از اکمال سجدتين سلام بيجا فعل زيادتي يا نقصان و سجده تلاوت در چهار مورد واجب و يازده مورد مستحب‌ّ و سجده شکر پس از افاضه نعمت و توفيق يا رفع بليّه يا تذکر نعم سالفه و رفع بلاهاي سابقه و سجده تعظيم مثل سجده ملائکه از براي آدم و سجده عبوديّت مثل سجده موحّدين للّه و حرمت سجده لغير اللّه که مشرکين داشتند و در اينجا سجده تعظيم است نسبت بموسي و هارون يا سجده شکر است.
(قالُوا) سحره بفرعون و فرعونيان.
(آمَنّا بِرَب‌ِّ هارُون‌َ وَ مُوسي) تقديم هارون براي مراعات قوافي آيات است چون آنها اهل فن بودند و فهميدند که اينکه معجزه از عنوان سحر خارج است و
جلد 13 - صفحه 61
ايمان بموسي منحصر بآنها نبود بلکه بسياري از بني اسرائيل و بعضي از آل فرعون که ميفرمايد (فَما آمَن‌َ لِمُوسي إِلّا ذُرِّيَّةٌ مِن قَومِه‌ِ عَلي خَوف‌ٍ مِن فِرعَون‌َ وَ مَلَائِهِم) يونس آيه 83 (وَ قال‌َ رَجُل‌ٌ مُؤمِن‌ٌ مِن آل‌ِ فِرعَون‌َ يَکتُم‌ُ إِيمانَه‌ُ) مؤمن آيه 29 و آسيه زن فرعون و غير اينها.