1- انسان‌ها در عقيده و ايمان، آزاد و انتخابگرند و با تهديد و تطميع نمى‌توان باورهاى آنان را عوض کرد. فَلَأُقَطِّعَنَ لاصلبن ... لَنْ نُؤْثِرَکَ
2- دشمنان را از خود مأيوس کنيد. «لَنْ نُؤْثِرَکَ»
3- ايمان، به انسان قدرت و جرأت مى‌بخشد. آنان پس از ايمان آوردن گفتند:
«لَنْ نُؤْثِرَکَ»
4- ايمان، زمانى ارزش دارد که بر اساس منطق و بصيرت باشد. «لَنْ نُؤْثِرَکَ عَلى ما جاءَنا مِنَ الْبَيِّناتِ»
«1». لسان العرب.
«2». اکراه، اگر به نحوى باشد که اختيار انسان گرفته شود، عذرخواهى و استغفار ندارد. بنابراين استغفار ساحران از اکراه، نشان مى‌دهد که اکراه فرعون در حد سلب اختيار نبوده است.
«3». کافى، ج 8، ص 328.
جلد 5 - صفحه 366
5- ابرقدرت‌ها در ديد مؤمنين واقعى، حقير و بى‌ارزشند. «لَنْ نُؤْثِرَکَ»
6- نشانه‌ى ايمان واقعى، آمادگى براى فدا کردن تمام هستى در راه دفاع از ارزشهاى الهى است. ما جاءَنا مِنَ الْبَيِّناتِ ... فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ
7- کسى که ايمان ندارد، جذب هديه طاغوت مى‌شود، «أَ إِنَّ لَنا لَأَجْراً» ولى مؤمن، همه چيز غير از خدا را کوچک و بى‌ارزش مى‌داند. «إِنَّما تَقْضِي هذِهِ الْحَياةَ الدُّنْيا»
8- اوّلين گام در عفو و بخشش الهى، ايمان به اوست. «آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا»
9- سحر، گناه است و بايد از آن توبه کرد. لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا ... مِنَ السِّحْرِ
10- طاغوت‌ها از تخصّص مردم سوء استفاده مى‌کنند. «ما أَکْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ»
11- با دشمنان مقابله به مثل کنيد. فرعون گفت: «لَتَعْلَمُنَّ أَيُّنا أَشَدُّ عَذاباً وَ أَبْقى»، ساحرانى که ايمان آورده بودند گفتند: «وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى»