1- حرکت انبيا و شيوه‌ى مبارزه‌ى آنان برخاسته از وحى الهى است. «أَوْحَيْنا»
2- عزّت همراه آوارگى، بهتر از ذلّت در وطن است. «أَسْرِ بِعِبادِي»
«1». تفسير فى‌ظلال‌القرآن.
جلد 5 - صفحه 369
3- اگر نمى‌توانيم در محيطى اثر بگذاريم، لااقل آن محيط را ترک و از آنجا هجرت کنيم. «أَسْرِ بِعِبادِي»
4- از جمله اهداف بعثت انبيا، نجات مردم از شرّ طاغوت‌هاست. «أَسْرِ بِعِبادِي»
5- اوّلين گام عليه ظالم، خالى کردن اطراف اوست. «أَسْرِ بِعِبادِي»
6- خداوند ياور محرومان است. «عبادى»
7- هدايت و اداره‌ى مردم، بر عهده‌ى رهبران الهى است. «أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ»
8- معجزه‌ى موسى عليه السلام چنان جامعه را تکان داد و به حرکت واداشت که فرعون خود مجبور به تعقيب آنان گرديد. «فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ»
9- دريا نيز همچون همه‌ى طبيعت، مأمور قهر يا مهر خداست. «فَغَشِيَهُمْ»
10- رهبران و حاکمان جامعه، در هدايت يا گمراهى مردم نقش کليدى دارند.
«أَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَ ما هَدى»
11- شعارهاى انحرافى را بى‌پاسخ نگذاريد. فرعون مى‌گفت: «ما أَهْدِيکُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ» «1» امّا خداوند مى‌فرمايد: «وَ أَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَ ما هَدى» فرعون نه تنها مردم را هدايت نکرد بلکه گمراه کرد.