پیام‌های تفسیر نور

1- اصل در چيزهاى طيّب وپاکيزه، مباح بودن استفاده از آنهاست. «کُلُوا مِنْ طَيِّباتِ» پس تحريم طيّبات ممنوع است. جلد 5 - صفحه 371 2- اديان الهى به بهداشت تغذيه توجّه دارند. کُلُوا مِنْ طَيِّباتِ‌ ... 3- طبع سليم انسانى، يکى از معيارهاى شناخت حلال‌هاست. «طَيِّباتِ» (طيّب به چيزى گفته مى‌شود که مطابق طبع و دلپسند باشد.) 4- رعايت نکردن احکام خوردنى‌ها، از بسترهاى طغيان است. کُلُوا ... لا تَطْغَوْا 5- امّت‌هاى رها شده از ستم، در معرض طغيان هستند. أَنْجَيْناکُمْ‌ ... کُلُوا ... وَ لا تَطْغَوْا 6- حلال‌هاى الهى را در راه حرام مصرف نکنيم. «لا تَطْغَوْا فِيهِ» 7- مصرف بيش از اندازه‌ى مورد نياز، سرپيچى از حکم خداست. «لا تَطْغَوْا فِيهِ» 8- قهر الهى نسبت به طغيان‌گران تهديدى جدى است. «فَيَحِلَّ» 9- طغيان در مصرف از گناهان کبيره است، چون عذاب الهى را در پى دارد. «لا تَطْغَوْا- فَيَحِلَّ عَلَيْکُمْ غَضَبِي» 10- سقوط واقعى، گرفتار شدن به غضب الهى است، نه ورشکستگى‌هاى سياسى، اقتصادى وامثال آن. «مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى‌»