1- راه توبه بر آنانکه مشمول غضب الهى شدهاند، باز است. فَقَدْ هَوى ... إِنِّي لَغَفَّارٌ
2- بازگشت واقعى انسان، مغفرت وآثار بسيارى را از جانب خدا در پى دارد. «إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ»
3- توبه با شرايطى پذيرفته مىشود. الف: بازگشت «تابَ»، ب: ايمان «آمَنَ»، ج: کار خوب «عَمِلَ صالِحاً»، د: هدايت پذيرى «اهْتَدى».
4- حتّى ايمان وعمل صالح بدون هدايت پذيرى از هاديان الهى کافى نيست.
«آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى» (آرى، اگر ايمان وعملصالح باشد، ولى انسان در خط هدايت هاديان الهى قرار نگيرد، صيد سامرى وبلعمباعوراها مىشود.)
5- مؤمن بودن و مؤمن شدن مهم است، امّا مؤمن ماندن مهمتر است. «ثُمَّ اهْتَدى»