هنگامى که حضرت موسى عليه السلام از کوه طور بازگشت و قوم خود را منحرف ديد، سه گروه
جلد 5 - صفحه 380
رازير سؤال برد: الف: مردم «يا قَوْمِ أَ لَمْ يَعِدْکُمْ رَبُّکُمْ»، ب: هارون عليه السلام يا هارُونُ ما مَنَعَکَ ...، ج: سامرى «فَما خَطْبُکَ يا سامِرِيُّ».
به گفتهى تفسير اطيبالبيان، چون هارون عليه السلام پيامبر و معصوم است و به وظيفهى نهى از منکر خود نيز عمل کرده است، مىتوان مؤاخذه موسى عليه السلام را به اصطلاح يک جنگ زرگرى دانست که به در مىگويد تا ديوار بشنود. به هارون مىگويد که مردم حساب کار خود را بکنند.
در تفسير صافى به نقل از امام صادق عليه السلام آمده استکه توبيخ موسى عليه السلام براى آن بود که چرا هارون عليه السلام به محض ديدن آن وضع، آنرا فوراً به موسى اطلاع نداد.
در شيوهى تبليغ گاه مىبايست براى تکان دادن افکار عمومى و ايجاد لرزه بر اندام مردهى جامعه، دست به کار تازهاى زد. چنانچه موسى عليه السلام آن برخورد تند را با جانشين معصوم خويش انجام داد و يا حضرت على عليه السلام در هنگام خطبه خواندن سيلى محکمى به صورت خود زدند، تا مردم را توجّه دهند.