1- رهبران بايد پاسخگوى انحرافات مردم باشند. «يا هارُونُ ما مَنَعَکَ»
2- سکوت و بى‌تفاوتى مسئولين، مورد توبيخ است. «ما مَنَعَکَ»
3- بدعاقبتى، آفتى براى دينداران است. «رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوا»
4- پيامبر مى‌تواند فرمان‌بَر پيامبر ديگر باشد. «أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي»
5- در جامعه بايد مديريت واحد حاکم باشد. «أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي»
6- براى خاموش کردن غضب ديگران، از کلمات عاطفى استفاده کنيم. «يَا بْنَ أُمَّ»
7- دين وديندارى مهم‌تر از فاميل‌دارى است. «لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي»
8- غيرت و تعصّب دينى، لازمه‌ى پيامبرى است. «لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي»
9- به متّهم فرصت دفاع بدهيم. «لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي»
جلد 5 - صفحه 381
10- موى بلند وزلف داشتن براى مرد جايز است. «وَ لا بِرَأْسِي»
11- خطر تفرقه‌ى يک امّت، هارون پيامبر را نيز مى‌ترساند. «إِنِّي خَشِيتُ»
12- حفظ وحدت، مهم‌تر از نجات يک گروه است. إِنِّي خَشِيتُ ... فَرَّقْتَ
13- در تصميم‌گيرى‌ها بايد به مسئله‌ى اهمّ ومهم توجّه کرد. «إِنِّي خَشِيتُ»
14- در برخوردهاى انقلابى بايد به عوارض کار توجّه کرد و نبايد يکسو نگر بود. إِنِّي خَشِيتُ ...
15- خطر تفرقه‌افکنى مهم‌تر از خطر سکوت در برابر انحراف است. فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ ...