تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (130)
ترجمه
اى آنکسانى که ايمان آورديد مخوريد ربا را با آنکه زيادتيهاى زياد شده است و بپرهيزيد از خدا باشد که شما رستگار شويد.
تفسير
بعضى گفتهاند معمول بود در زمان جاهليت که از براى دين اجلى معين مىنمودند و چون آن موعد ميرسيد و مديون اداء دين نمىکرد بر منافع مى- افزودند و مهلت ميدادند و اين عمل چند مرتبه که مکرر ميشد تمام هستى مديون در مقام دين اولى از دست ميرفت و بنظر حقير مراد نفع اندر نفع است که اقبح اقسام ربا است و اينکه آيه تحريم تکرار شده است براى آنستکه اين قسم خاصى است که قابليت تأکيد را دارد و الا مسلم است که حرمت اختصاص باين قسم ندارد و اميد است مؤمنين از خداوند بترسند و از مخالفت نهى صريح او بپرهيزند و بفلاح و رستگارى دارين نائل شوند.