تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (129)
جلد 1 صفحه 494
ترجمه
و مر خدايرا است آنچه در آسمانها و زمين است ميآمرزد هر که را بخواهد و عذاب ميکند هر کرا بخواهد و خداوند آمرزنده مهربان است..
تفسير
بيان اين آيه در ضمن آيات سابقه شده است و در مجمع نقل نموده که خداوند امر تعذيب و مغفرت را بطور ابهام بيان فرمود براى آنکه مؤمن بين خوف و رجاء باشد و اشاره باين نکته است فرمايش حضرت صادق (ع) که فرمود که اگر خوف و رجاء مؤمن را بسنجند مساوى باشد و بنظر حقير اين آيه در اينمقام براى بيان علت آنستکه کسى حق مداخله در امور الهى ندارد که از آيه سابق معلوم شد چون لازمه ملکيت اولويت تصرف است و بقيه آيه مؤکد معنى مستفاد از آيه قبل است.