تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَکَ فِي الْحَياةِ أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ وَ إِنَّ لَکَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَهُ وَ انْظُرْ إِلى إِلهِکَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاکِفاً لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفاً «97»
(موسى به سامرى) گفت: پس برو (دور شو)، پس همانا بهرهى تو در دنيا اين است که (به دردى مبتلا خواهى شد که دائماً) مىگويى: «به من دست نزنيد» و همانا براى تو (در آخرت) ميعادگاهى استکه هرگز از آن تخلّف نخواهد شد. و (اکنون) به سوى معبودت که پيوسته آنرا پرستش مىکردى نگاه کن، ما حتماً آن را مىسوزانيم (و) سپس خاکستر و ذرّات آن را به دريا خواهيم پاشيد.