تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
کَذلِکَ نَقُصُّ عَلَيْکَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ وَ قَدْ آتَيْناکَ مِنْ لَدُنَّا ذِکْراً (99)
بعد از آن پيغمبر خود را فرمايد:
جلد 8 - صفحه 323
کَذلِکَ نَقُصُّ عَلَيْکَ: مانند اين قصه موسى که بر تو خوانديم مىخوانيم بر تو اى پيغمبر. مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ: از اخبار اممى که گذشتهاند به جهت بزرگى شأن تو و زيادتى در معجزات و بسيارى عبرت و آگاهى و بينائى مکلفين به آن در دنيا و آخرت. وَ قَدْ آتَيْناکَ مِنْ لَدُنَّا ذِکْراً: و بتحقيق عطا فرموديم تو را از جانب خود «ذکر» را که قرآن است.
تنبيه: در تسميه قرآن مجيد به ذکر چند وجه بيان شده: 1- به سبب آنکه کتابى است که در آن تمامى چيزهائى که مردم محتاجند از امور دين و دنيا ذکر شده. 2- به جهت آنکه در قرآن شريف ذکر شده انواع آلاء الهى و نعم سبحانى و مواعظ و تذکرات و اعتبارات. 3- در اين قرآن است ذکر و شرف و بزرگوارى پيغمبر و امت آن سرور، چنانچه مىفرمايد: «وَ إِنَّهُ لَذِکْرٌ لَکَ وَ لِقَوْمِکَ» «1».