تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً (100)
بعد از آن تهديد و وعيد مىفرمايد نسبت به اعراض از قرآن و ترک ايمان به آن:
مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ: و هر که روى برگرداند از قرآن و اعتنا نکند به فرامين آن که جامع سعادات دنيا و آخرت است و کافر شود به آن. فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً: پس بدرستى که آن معرض کافر بردارد روز قيامت بارى سنگين را که آن عقوبت عظيم و عذاب اليم است به سبب کفر و اعراضش.