نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «حِمل» و کلمه‌ى «حَمل» در لغت به يک معناست، ليکن «حِمل» به بار ظاهرى و «حَمل» به بار باطنى مثل بچه در شکم مادر اطلاق مى‌گردد. «زرق» رنگى است که از اختلاط سفيد و سياه بوجود مى‌آيد، مثل رنگ خاکسترى و شايد کنايه از کورى، ترس و يا رنگ پريدگى باشد. کلمه‌ى «صُور» يا به معناى شاخ است و يا جمع صورت مى‌باشد که مراد دميدن در صورت‌هاى مردگان براى زنده شدن است. در قرآن مجيد به دو نفخه اشاره شده است که در نفخه‌ى اوّل، همه موجودات مى‌ميرند و در نفخه‌ى دوّم انسان‌ها براى حساب زنده مى‌شوند. «وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ، فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ‌ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ» «1» و منظور از «يُنْفَخُ فِي الصُّورِ» در اين آيه، به قرينه جمله‌ى‌ «وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ»، نفخه‌ى دوّم در روز قيامت است.