اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ لَک‌َ أَلاّ تَجُوع‌َ فِيها وَ لا تَعري (118)
محققا از براي تو اينست که نه گرسنه مي‌شوي در بهشت و نه برهنه ميگردي چون در بهشت هيچگونه المي نيست اهل بهشت نه گرسنه مي‌شوند که الم جوع باشد و نه سير مي‌شوند که ديگر ميل نداشته باشند ميفرمايد: (أُکُلُها دائِم‌ٌ) فقط التذاذ است و البسه بهشتي هم مختص‌ّ ببهشت است با لباس دنيوي و مأکولات دنيا مناسبت ندارد.
(إِن‌َّ لَک‌َ) و هر که در بهشت باشد مثل زوج او و غير اينها.
(أَلّا تَجُوع‌َ فِيها) زيرا مأکولات آن تحليل نمي‌شود که محتاج ببدل ما يتحلل شود مدفوعات ندارد پيري و ضعف قوي در آنجا نيست تمام (جرد مرد) هستند فنا و زوال ندارد دار خلود است.
(وَ لا تَعري) برهنگي هم يک بلائي است در آنجا نيست البسه بهشتي نه چرک و کثيف ميشود و نه کهنه و پوسيده نه ثقل و سنگيني دارد صد لباس روي هم خردلي ثقالت ندارد، بلکه بشره از زير آنها نمايان است.
113