تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ کَذلِکَ أَتَتْکَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ کَذلِکَ الْيَوْمَ تُنْسى (126)
قالَ کَذلِکَ أَتَتْکَ آياتُنا: خطاب فرمايد حق تعالى: چنانچه آمد تو را آيت‌هاى کتاب ما، يا دلايل توحيد و قدرت ما. فَنَسِيتَها: پس ترک نمودى آن را و چشم پوشيدى از آن. وَ کَذلِکَ الْيَوْمَ تُنْسى: و همچنين امروز ترک کرده شدى و بماندى در عذاب. حاصل آنکه چنانچه در دنيا اعراض نمودى از آيات ما و آن را ترک نمودى، همچنين امروز ترک کرده شدى در عقاب.
تبصره: آيه شريفه تهديد و توعيد عظيمى است نسبت به معرضين از آيات الهى و فرامين سبحانى که در دنيا روى برگردانند، يا چشم بهم گذارند و به بى‌اعتنائى و حقارت و به استخفاف نظر نمايند، لا جرم پاداش بدى کار خود را يابند و آثار کوردلى آنها در قيامت ظهور يافته، کور محشور شوند، چنانچه در آيه ديگر فرمايد: (وَ مَنْ کانَ فِي هذِهِ أَعْمى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا) «1».
تتمه: در کافى شريف از ابى بصير از حضرت صادق عليه السلام در اين آيه فرمود: يعنى هر که اعراض کند از ولايت امير المؤمنين عليه السلام (و نحشره يوم القيمة اعمى) فرمود: کورى در آخرت، کور دلى در دنياست از ولايت حضرت امير المؤمنين عليه السلام، و او متحير است در قيامت، عرض کند:
پروردگارا به چه سبب مرا کور محشور ساختى و حال آنکه من چشم داشتم و بينا بودم؟ خداوند فرمايد: چنانچه آمد تو را آيات ما (يعنى ائمه) پس ترک کردى،
«1» سوره اسراء، آيه 72.
جلد 8 - صفحه 345
همچنين امروز ترک و واگذاشته شدى در آتش، چنانچه واگذاشتى ائمه را، پس اطاعت نکردى امر ايشان را و نشنيدى قول ايشان را «1».