تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ کُنْتُ بَصِيراً (125)
جلد 8 - صفحه 344
قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى: گويد پروردگار چرا و به چه سبب مرا کور زنده نمودى. وَ قَدْ کُنْتُ بَصِيراً: و حال آنکه بتحقيق بودم من بينا.