1- امر به معروف از کسانى اثر بيشترى دارد که خود جذب مادّيات نشده باشند.
لا تَمُدَّنَ ... وَ أْمُرْ أَهْلَکَ
2- رهبر جامعهى اسلامى نبايد از خانواده خود غافل باشد. «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ»
3- مرد نسبت به سرنوشت فکرى و دينى خانواده خود مسئول است و تنها رعايت امور مادّى آنان کافى نيست. «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ»
4- يکى از مهمترين زمينههاى امر به معروف، خانواده ونزديکان انسان است.
وَ أْمُرْ أَهْلَکَ ... (دايرهى اهل، به زن و فرزند منحصر نيست، بلکه همهى افراد خاندان را شامل مىشود.)
5- مبلّغ بايد در مرحلهى اوّل به تبليغ خانواده خود بپردازد. «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ» 6- اوّلين مرحلهى تربيت، کانون خانواده است. «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ»
7- فرمان به نماز از ميان ساير واجبات، رمز بيمه شدن اعضاى خانواده است.
«وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ»
8- براى عدم وابستگى به زرق و برق دنيا، به نماز پناهنده شويم. لا تَمُدَّنَ ... وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ
9- يکى از مصاديق روشن و بلند معروف، نماز است. «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ»
10- موضوع نماز در خانواده داراى اهميت خاصى است، بايد والدين بر آن اصرار کنند. «1» «وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها»
11- امر به معروف، مداومت و پايدارى لازم دارد. «اصْطَبِرْ عَلَيْها»
12- خداوند از عبادت ما سودى نمىبرد، ثمرهى آن به خود ما باز مىگردد.
«لا نَسْئَلُکَ رِزْقاً»
13- سفارش به نيکىها بايد جدّى وهمراه بيان آثار باشد. وَ أْمُرْ أَهْلَکَ ...
«1». در تحقيقاتى که از جامعهى دانشآموزى و نوجوان و جوان شده است، درصد بالايى از آنان علّت توجّه به نماز خود را توجّه خانوادههاى خويش به آن دانستهاند.
جلد 5 - صفحه 414
وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى
14- نماز، زمينهساز پاکدامنى و تقواست. وَ أْمُرْ أَهْلَکَ بِالصَّلاةِ ... وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى
15- حسن عاقبت در سايهى تقواى الهى است، نه مادّيات. «وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى»