1- حسابرسى مردم قطعى است. «اقْتَرَبَ» (بکار رفتن فعل ماضى به جاى مضارع، نشانهى قطعى بودن است.)
2- قيامت و زمان حسابرسى را دور نپنداريم. «اقْتَرَبَ»
3- حساب، براى همه انسانهاست. «لِلنَّاسِ»
4- نظم وحساب، لازمهى يک زندگى کامل است. «حِسابُهُمْ» (انسان، پديدهاى
«1». اعراف، 16.
«2». نحل، 93.
«3». بقره، 284.
«4». اسراء، 36.
«5». نحل، 93.
«6». لقمان، 16.
«7». انبياء، 47.
جلد 5 - صفحه 422
تصادفى نيست، بلکه موجودى هدفدار و بر مبناى حساب و محاسبه است.)
5- گاهى بايد براى جذب حواسها، سخن را کوبنده و هشدار دهنده آغاز کرد.
سوره با جمله «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ» شروع شده است.
6- اين حساب است که به سراغ انسانها مىآيد، هر چند آنان از حساب، غافل باشند ويا از آن بگريزند. «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ» ونفرمود: «اقترب الناس الى حسابهم»
7- غفلت، زمانى خطرناک است که بر اساس بىاعتنايى باشد. «غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ»