پیام‌های تفسیر نور

1- تذکّرات الهى با تداوم و تکرار همراه است. «ما يَأْتِيهِمْ» (فعل مضارع) 2- تذکّر و تربيت، ملازم يکديگرند. «ذِکْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ» 3- قرآن، مايه‌ى ذکر است. «ذِکْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ» 4- نوآورى در تذکّر، يک ارزش است. «ذِکْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ» 5- گوش دادن وفهميدن کافى نيست، پذيرش وعمل لازم است. «اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ» 6- سرچشمه لهو و لعب، غفلت و اعراض است. «فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ‌- يَلْعَبُونَ» 7- زندگى به دور از وحى و ياد الهى، بازيچه‌اى بيش نيست. «وَ هُمْ يَلْعَبُونَ»