تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ (133)
ترجمه
و بشتابيد بسوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى که وسعتش بقدر آسمانها و زمين است که مهيا شده است براى پرهيزگاران..
تفسير
مبادرت باسباب آمرزش بايد نمود در مجمع از امير المؤمنين نقل نموده که مبادرت در اداء واجبات بايد کرد و عياشى از حضرت صادق (ع) نقل نموده که فرمود وقتى آسمانها و زمين را اينطور وضع کنند و دو دست مبارک را با يکديگر بر زمين منبسط فرمود شايد مراد آن باشد که وقتى آندو از حال کرويت بيرون آيند و پهن شوند که بمراتب وسيعتر خواهند شد و در مجمع از حضرت رسول (ص) نقل نموده که پرسيدند وقتى بهشت بقدر آسمانها و زمين باشد پس جهنم کجا است جواب فرمود وقتى روز آمد شب کجا است صاحب مجمع فرموده اين معارصه است که جواب مسئله از آن معلوم ميشود و آن آنستکه کسى که قدرت دارد شب را ببرد هر جا بخواهد قادر است که آتش را خلق کند هر جا بخواهد فيض فرموده سر اين امر آنستکه دنيا و آخرت براى هر کس بجاى يکديگر قرار دارند نهايت آنکه تا دنيا هست آخرت نيست وقتى آخرت شد دنيا نيست مانند شب و روز حقير عرض ميکنم سرمستر آن است که آخرت در باطن دنيا است و بين اجسام أخروى مزاحمتى نيست و زمان و مکان آن عالم از جنس ازمنه و امکنه اين عالم نيست و اين قبيل تعبيرات براى تمثيل و تقريب بذهن است چنانچه در ذيل تفسير آيه فقلنا اضربوه ببعضها در سوره بقره تحت عنوان تبيين سماوى مشروحا بيان گرديد و در خصال از امير المؤمنين (ع) نقل نموده که شما نميرسيد بآن بهشت مگر بسبب تقوى
جلد 1 صفحه 496