1- پيامبران در مقابل توطئهها و تهمتها، به خداوند توکّل مىکنند. «قالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ»
2- هر چند دشمنان، در توطئه، نجوا و مخفى کارى مىکنند «وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى»، امّا خداوند همه چيز را مىداند و پنهان و آشکار، براى او يکى است. «يَعْلَمُ الْقَوْلَ
جلد 5 - صفحه 424
فى السماء والارض»
3- توجّه به علم خداوند، سبب کنار گذاشتن توطئهها و نجوىها است. وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى ... رَبِّي يَعْلَمُ ...