1- تناقض گويى کفّار نشانهى بىمنطقى آنان است. بَلْ ... بَلْ ... بَلْ ...
2- دشمن به وارد کردن يک تهمت قانع نمىشود. بَلْ ... بَلْ ... بَلْ ... (او از همه راهها ضربه مىزند أَسَرُّوا النَّجْوَى ... هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ ... بَلْ هُوَ شاعِرٌ و تهاجم تبليغاتى و اتهامات پى در پى، از شيوههاى اصلى کار دشمن است.)
3- دشمن با همهى تهمتهايى که مىزند، امّا از درون دچار ترديد است. «1»
بَلْ ... بَلْ ... بَلْ ... فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ
«1». تفسير الميزان.
جلد 5 - صفحه 425
4- مشرکين هم مىدانند که لازمهى نبوت، آوردن معجزه است. «فَلْيَأْتِنا»
5- مردم، خواهان معجزهى حسى هستند. «فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ»