تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْکُلُونَ الطَّعامَ وَ ما کانُوا خالِدِينَ «8»
وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً: و قرار نداديم پيغمبران پيش از تو را جسدى که. لا يَأْکُلُونَ الطَّعامَ: نخورند طعام و غذا و شراب را. وَ ما کانُوا خالِدِينَ: و نبودند دائم و ثابت در دنيا که نميرند تا آنکه خوردن و آشاميدن و مردن تو علت شود براى ترک ايمان آنان، زيرا خارج ننموديم ايشان را از حد بشريت به سبب وحى، بلکه به بشريت باقى و مقتضاى آن خوردن و آشاميدن و مرگ خواهد بود.
تنبيه: معاندين ايراد مى‌نمودند (ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْکُلُ الطَّعامَ وَ يَمْشِي فِي الْأَسْواقِ) «2» چيست اين پيغمبر را که مى‌خورد و مى‌آشامد و در بازارها راه مى‌رود، و پيغمبر بايد منزه باشد از لوازمات بشريت. غافل از آنکه پس از اثبات جنسيت در پيغمبر، البته لوازمات آن طارى گردد، زيرا برهان عقلى حاکم است به آنکه جسد زنده، لازمه زندگيش بدل ما يتحلل و غذا مى‌باشد، و جسد زنده بدون غذا، هر آينه انفکاک شى‌ء است از لازم ذاتى خود، و تخلف و تبدل ذاتى
«1» در باره تأويل اهل الذکر به آل محمد عليهم السلام، رجوع شود: بحار الانوار، ج 23، ص 188- 172؛ احقاق الحق، ج 3، ص 484- 482؛ ج 9، ص 126- 125، ج 14، ص 375- 371؛ غاية المرام، باب 34 و 35.
«2» سوره فرقان، آيه 7.
جلد 8 - صفحه 365
چيزى محال است، لذا حق تعالى در اين آيه شريفه رد مقالات فاسده آنها را فرمايد که ما قرار نداديم پيغمبران پيش را جسدى که نخورد و نياشامد و نميرد.