اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ صَدَقناهُم‌ُ الوَعدَ فَأَنجَيناهُم وَ مَن نَشاءُ وَ أَهلَکنَا المُسرِفِين‌َ «9»
پس از ارسال انبياء وعده‌اي که به آنها داده بوديم عمل کرديم و صدق وعده نموديم. پس آنها را از شرّ دشمن نجات و آن کساني که مشيّت ما تعلّق گرفته بود که مؤمنين بآنها بودند، و هلاک کرديم دشمنان آنها را که زياده روي کرده
جلد 13 - صفحه 142
بودند در شرک و کفر و ظلم و اذيّت بآنها.
(ثُم‌َّ صَدَقناهُم‌ُ الوَعدَ)، وعده‌هايي که خداوند به انبياء داده بود از نصرت و ظهور بر أعداء و نجات از مهالک، و عزّت و غلبه بر دشمن، و مثوبات دنيوي و اخروي و سعادت دارين و هلاک دشمن‌هاي آنها و نزول عذاب بر آنها و عقوبات اخروي تمام آنها را منجّز کرديم و به وعده خود عمل نموديم.
(فَأَنجَيناهُم وَ مَن نَشاءُ): که مؤمنين به آنها بودند که مکرّر در مکرّر گوش زد تمام فرموده در حق‌ّ نوح عليه السلام مي‌فرمايد:
«فَنَجَّيناه‌ُ وَ مَن مَعَه‌ُ فِي الفُلک‌ِ» يونس آيه 74. در حق‌ّ لوط مي‌فرمايد:
«فَنَجَّيناه‌ُ وَ أَهلَه‌ُ أَجمَعِين‌َ» شعراء آيه 170. و هکذا در حق‌ّ هود، صالح، ابراهيم، شعيب، موسي، و غير اينها.
و اينکه جمله براي تسليت حضرت رسالت و کساني که ايمان آورده بودند و در شکنجه مشرکين مکّه بودند در مدّت سيزده سال که چه اندازه اذيّت کردند خاکروبه بر سرش ريختند، سنگ به قدمهايش زدند، عبا به گردنش انداختند، ساحر و جادوگر، و کذّاب و مفتري و مجنون دانستند و پس از هجرت حضرتش چه عزّت و شوکت و عظمت باو عنايت شد فوج فوج شرفياب مي‌شدند و به شرف اسلام مشرّف مي‌گشتند که در سوره نصر مي‌فرمايد:
«إِذا جاءَ نَصرُ اللّه‌ِ وَ الفَتح‌ُ وَ رَأَيت‌َ النّاس‌َ يَدخُلُون‌َ فِي دِين‌ِ اللّه‌ِ أَفواجاً ...
السورة».
(وَ أَهلَکنَا المُسرِفِين‌َ): بترسند کفار قريش که در چه مهالک گرفتار مي‌شوند چنانچه امم سابقه هر کدام به چه نوع عذابها هلاک شدند و از بين رفتند.