تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْکُمْ کِتاباً فِيهِ ذِکْرُکُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ «10» بعد از آن ذکر نعمت انزال قرآن را مى‌فرمايد: لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْکُمْ کِتاباً: هر آينه بتحقيق نازل فرموديم به سوى شما کتاب قرآن را. فِيهِ ذِکْرُکُمْ‌: 1- در آنست شرف و بزرگوارى شما اگر تمسک نمائيد به آن. نزد بعضى خطاب به قريش. نزد برخى خطاب به عرب. نزد بعضى خطاب به مؤمنين است، چه قرآن، شرف و بزرگوارى آنهاست. 2- در قرآن است آنچه را که محتاج مى‌باشد در امر دين خود. 3- در قرآن است يادگارى از مکارم اخلاق و محاسن افعال. أَ فَلا تَعْقِلُونَ‌: آيا پس تعقل نمى‌کنيد و عقل را بکار نمى‌بنديد نسبت به آنچه خداوند، شرافت و فضيلت داده شما امت پيغمبر جلد 8 - صفحه 366 خاتم صلّى اللّه عليه و آله را بر تمام عالميان به انزال قرآن. تبصره: در اين آيه شريفه حق تعالى آگاه فرمايد بندگان را به اعظم نعم خود که انزال قرآن مجيد باشد به يک کلمه جامعه‌ (فِيهِ ذِکْرُکُمْ) در اين قرآن است تمامى شرف و بزرگوارى و احتياجات دينى و دنيائى و راه تکميل اخلاق انسانى و رسيدن به مقامات علمى و عملى براى عموم طبقات بشر تا روز قيامت بنحو اتم و اکمل، که فوق آن در جامعيت متصور نيست. نهج البلاغه- حضرت امير المؤمنين عليه السلام در ذيل خطبه‌اى فرمايد: و انّ اللّه سبحانه لم يعظ احدا بمثل هذا القرآن فانّه حبل اللّه المتين و سببه الامين و فيه ربيع القلب و ينابيع العلم و ما للقلب جلاء غيره مع انّه قد ذهب المتذّکرون و بقى النّاسون و المتناسون‌ «1». خداوند سبحان پند نداد هيچکس را به مثل پند اين قرآن، پس بتحقيق که قرآن ريسمان محکم الهى است، هر که متمسک شود به آن در رسيدن به قرب حضرت سبحان، هر چند سنگين بار باشد گسسته نمى‌شود. و راه با امن خدا است. و در او است بهار دل، زيرا باد بهار معانى او روياننده انواع گلهاى معرفت است. و در او است چشمه‌هاى علم، زيرا هر يک از آيات آن منبع علم و حکمت است. و نيست براى دل روشنائى غير او با وصف بر اينکه رفتند کسانى که متذکر بودند معانى آن را و عمل مى‌کردند احکام آن را و باقى ماندند کسانى که فراموش کردند معانى قرآن را، يا بر خود بستند فراموشى را.