تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ کانَتْ ظالِمَةً وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ «11»
چون حق تعالى حکايت فرمود اعتراضات معاندين را و به ظهور اعجاز قرآن،
«1» نهج البلاغه فيض الاسلام، خطبه 175، ص 573.
جلد 8 - صفحه 367
بطلان آنها محقق آمد؛ زيرا وقتى شرايط اعجاز تمام شد، هر آينه معلوم گردد براى هر عاقلى که قرآن خارق عادت و کلام سبحانى است. پس اعتراضات و ايراد شبهات به جهت دوستى دنيا و رياست و جاه‌طلبى است، لذا مبالغه فرمايد در زجر و تهديد ايشان.
وَ کَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْيَةٍ: و چه بسيار درهم شکستيم و هلاک نموديم از اهل شهرها که. کانَتْ ظالِمَةً: بودند ستم کننده کافره، يعنى اهل آن کافر بودند و به سبب طغيان کفرشان آنها را هلاک فرموديم. وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرِينَ: و ايجاد فرموديم بعد از اهلاک ايشان قومى ديگر را.