1- مالکيّت حقيقى جهان هستى، تنها از آن خداوند است. وَ لَهُ مَنْ فِي ... (پس اکنون که مملوک او هستيم، به وظيفه‌ى بندگى خود عمل کنيم.)
2- عبادت و بندگى منحصر به انسان نيست. وَ مَنْ عِنْدَهُ ...
3- در آسمان‌ها موجوداتى با شعور هستند. (کلمه «مَنْ» در جمله «مَنْ فِي السَّماواتِ» که در مقابل «مَنْ عِنْدَهُ» آمده، نشانه‌ى موجوداتى باشعور، غير از فرشتگان است.)
4- بعضى از مخلوقات خداوند به مقام قرب او مى‌رسند. «وَ مَنْ عِنْدَهُ»
5- ريشه‌ى ترک عبادت، تکبّر است. «لا يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ»
6- عبادت، انسان را با فرشتگان همسو مى‌کند. «لا يَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ»
7- نشاط، مايه ارزشمندى عبادت است. «لا يَسْتَحْسِرُونَ»
8- فرشتگان، خواب ندارند. «يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ»
9- تداوم عبادت، به آن ارزش مى‌دهد. «يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ- لا يَفْتُرُونَ»
10- عقائد باطل را زير سؤال ببريم. «أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ»