1- هر کس از خداوند واحد دور شود، در دام خدايان متعدّد مىافتد. «أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً»
2- پيامبر بايد با مردم برخورد استدلالى کند واز آنان برهان بخواهد. «قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ»
3- توحيد، داراى دليل است، لَوْ کانَ فِيهِما ... امّا شرک هيچ دليلى ندارد. «2»
«هاتُوا بُرْهانَکُمْ»
4- در اصول عقايد نمىتوان تقليد کرد. «هاتُوا بُرْهانَکُمْ»
5- توحيد پيام تمام کتب آسمانى است. «ذِکْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِکْرُ مَنْ قَبْلِي»
6- کتب آسمانى مايه زنده شدن فطرت خفته و يادآور دانستههاى فراموش شده است. «ذِکْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِکْرُ مَنْ قَبْلِي»
7- در فضاى جهل، نه اقبال اکثريّت ارزش دارد و نه اعراض آنها. «أَکْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ»